Іздеу

бықсыта беремін. Үйдің іші алай-түлей сасық тұман. Басым да тұман. Қазынаны жеп, жазаға тартылған завхоздан жаман ұнжырғам түсті, сұрым қашты, ыза болдым. Сол кезде ойым көзіме көрінетін зат болса, дереу "Саботажник!", "Контр" деп жағасынан алғандай едім. Әттең, қолыма түспеді.

Үстелге шынтақтап, басымды тіреніп отырмын. Талдым білем: көзім бұлдырап қалған тәрізді болдым. Бірдеңе қараң етті. Сөйткенше болмады, кеудесі портфель қолтықтап, автомобиль мінген комиссардың кеудесіндей кердеңдеп басып, бір жігіт сап ете түсті. Таң-тамашамын. Есік ашылғандай болған жоқ еді. "Бұ қайдан келіп қалды?" деймін. Алды-артыма қаратқан жоқ, ежелден таныс жолдасымдай:

- Е, жолдас не жазып отырсың? – деді.

Сасып қалдым. Әйтсе де сыр білдіргім келмеді. Жөпшенді кісіге өзім де бой бермейтін жігітпін. Газет-журналға бір-екі сөз

 
Асыл сөздер
imageimageimageimageimageimage
Кітаптары
Театр