Іздеу

Күнде айғай, күнде даурық, желдеткен қара боран сөз мезі қылғандай болған жоқ па? Құрғақ сөзден жалықсаңдаршы! Енді бір өмірге, тұрмысқа келетін сөз жасаңдаршы! "Біздер – жастар – көппіз, жұлдызбыз, арыстанбыз, батырмыз, қорықпаймыз, жаншып таптап кетеміз, жанып тұрған отпыз, жалынбыз, біз қоймаймыз, біз кенелтеміз, біз қарық қыламыз..." дей бергеннен не тамады? Мұның бәрі ет пен терінің арасындағы жел емес пе? Төңкерісті жазғанда осылай жаза ма екен? Осыдан бөтен жазатындарың бар ма?

– Неге болмасын? Бар. Әркім әртүрлі жазады, – деуім мұң-ақ екен, бастыр малатып соға жөнелді:

– Басқа әдебиетшілердің сөзін көрмей жүрмін бе? Кімді айтасың? Олар не жазып жүр? Біреу "Асан Қайғы", "Шортанбай" болып қазақтың ертегідей өткен күнін жырлап, "зар замандатып" жүр. Өткенді қайтару, өлгенді тірілту кімнің қолынан келмекші? Тарих өзенін

 
Асыл сөздер
imageimageimageimageimageimage
Кітаптары
Театр