Іздеу

алмадым ғой! Айтпайын десем де, қоймадыңдар ғой, түге, азып туған мұндарлар! – деп тұра жөнелді.

Милициядан қорыққан жуанға ұсап, көзім шарасынан шықты. Қуып жетіп ұстай алмадым:

— Тоқтаңыз, жолдас! Қайырылыңыз! Не қыл дейсіз? Айтқаныңызды істейік. Жазбайық деп жүргеніміз жоқ. Қол тимейді. Күнде қызмет, мәжіліс, дәріс, театр, суретке түсу, қызбен жүру, тағы, анау-мынаудан мұршамыз келмейді.

Артына қасқырша қарап тұрды да, қайта оралды. Тағы сөйледі. Мен аузымды ашып, көзімді жұмып тыңдадым да отырдым. Ол айта берді:

— Жазушы кім? Ақын кім? Білесің бе? Олар – заманның айнасы. Елдің тұрмысын, өмірін, тілегін арманын әдебиет айнасына түсіретін солар. Оны көрсе оны сақ, мұны көрсе мұны сақ болып қазаққа ұғымсыз не болса соған

 
Асыл сөздер
imageimageimageimageimageimage
Кітаптары
Театр